Ik kan me nog de eerste keer herinneren dat ik een LEGO wrijvingsscharnier in mijn handen. Het was 1999 en ik had net de originele 7140 X-Wing Starfighter gekocht. Mijn verbazing over het vasthouden van een actual LEGO Star Wars set — iets waar mijn generatie alleen maar van had gedroomd — werd tijdelijk vervangen door de vreugde van de ontdekking van een tot dan toe ongeziene klasse van onderdelen: het wrijvingsscharnier.
Het frictiescharnier is gemaakt om een probleem op te lossen dat iedereen die in de jaren 1970, 1980 en 1990 verzamelt zich zal herinneren: het versleten scharnier. Oudere scharnieren waren meestal een soort zaagtandpatroon dat afhankelijk was van meerdere contactpunten om de krachten te creëren die verzakking zouden weerstaan. Helaas zou regelmatig spelen deze contactpunten verslijten en snel leiden tot een scharnier dat bij de minste neiging wild zou floppen.
Het originele wrijvingsscharnier loste dit probleem op door een bijna tandwielachtig ontwerp te introduceren met tanden die eromheen zouden wikkelen. Mijn vroege Star Wars sets zijn erg geliefd en deze scharnieren zijn nog steeds behoorlijk solide. Bovendien heeft het frictiescharnier een evolutie doorgemaakt in de 17 jaar sinds de introductie. Het is toegepast op gemodificeerde kogelgewrichten in thema's zoals Exo-Force, heeft een afgeplatte variant geproduceerd die in elk thema voorkomt en heeft een verscheidenheid aan andere exotische toepassingen gezien, zoals het bieden van extreme articulatie voor zeeslangen.
Het frictiescharnier vertegenwoordigt een zeer succesvolle evolutie in de LEGO Onderdelencatalogus van de groep. Soms, wanneer ze een onderdeel 'verbeteren', wordt de functionaliteit ervan verminderd. In dit geval is echter een echt, langdurig probleem opgelost dat velen van ons als kind frustreerde. De lange levensduur en de bijna volledige eliminatie van het oude type scharnier door de jaren heen getuigen van het succesvolle ontwerp en de implementatie ervan.
Heb je vragen? Stel ze hier.
Reageer als eerste!